„Ég veit eiginlega ekki í hvorn fótinn ég á að stíga en veit þó að þetta er hrikalega svekkjandi !“ segir Ebenezer Þórarinn Einarsson, oft kenndur við Ephense.
„Satt að segja hélt ég fyrst að þetta væri bara djók. Ég er Íslendingur þó að augun beri það ekki með sér“ bætir hann við. Ebenezer eða Ebbi eins og hann er jafnan kallaður lenti í þeirri óskemmtilegu lífsreynslu að vera meinað að koma til Bretlandseyja fram að árinu 2050 á þeim forsendum að hann sé með falsað vegabréf.
Ertu til í að segja okkur aðeins betur frá þessu máli öllu saman Ebenezer ?
„Já að sjálfsögðu. Við strákarnir erum að fara saman til London þann 15. september og er gríðarleg stemning í hópnum. Strákarnir fóru einmitt í fyrra og er þetta því orðin skemmtileg hefð. Við erum komnir með bloggsíðu og allt saman. Svo var ég að láta endurnýja vegabréfið mitt í vikunni og bretarnir neita að stimpla það löglegt og hleypa mér þar með ekki inn í landið. Þeir segja mig vera asíubúa í sauðargæru íslendings og að ég sé þannig með falsað vegabréf !“

Hluti ferðahópsins í fyrra. Avram Grant var fullur alla ferðina og neitaði að fara úr þessari Chelsea peysu.
En nú ert þú kínverskur, ekki satt ?
„Nei það er bara misskilningur. Ég er íslendingur og meira að segja mjög stoltur íslendingur. Þeir hafa bara verið að horfa á kvikmyndina The Terminal og halda að þeir lendi í einhverju þannig með mig, en það gerist aldrei sko, ég myndi aldrei raka mig á flugvelli !“ segir Ebbi og bætir við „Þetta er gríðarlega svekkjandi í ljósi þess að við strákarnir fengum okkur allir London Calling hringitón hjá Nova til þess að gíra upp stemninguna fyrir ferðina. Ég borgaði 98 krónur fyrir þennan hringitón en nú virðist sem að þessir aurar séu farnir til einskis. Ég sendi Nova mail á sunnudaginn en þeir segjast ekkert getað gert. Þetta er hrikalega svekkjandi !“

Hér er Ebbi á hægri hönd pósandi að asískum sið.
Það lítur því miður allt út fyrir það að asísk-íslendingurinn Ebe með Crebe verði á klakanum vikuna 15-22. september. Ebbi segist vera mjög fúll og að þetta séu eingöngu fordómar og að þessar ásakanir bretanna séu ekki á rökum reistar og verður undirritaður að vera hjartanlega sammála honum.
13 dagar í London.
kv. Bogi Ágústsson
Flokkað undir: Drama, Fagmennskan | Tags: Ást, erótík, Húmor, sleppa steiktum
Ég ætla bara að vera hreinskilinn…
Fyrst ætla ég að byrja að fara niður á þig.. og þegar þú ert rétt að byrja að njóta þess ætla ég að fara aftur upp og fokka þér alveg upp…
Ástarkveðjur,
- Bensínverðið
Flokkað undir: Fagmennskan | Tags: 15. september, Fagmennska, London calling, rassherpingur af spennu
kv.
Konan sem klippir hárið á Eyþóri Inga, sigurvegara í Bandinu hans Bubba
Flokkað undir: Drama, Fagmennskan, Hetjusögur | Tags: Draugasaga, Einskisblogg, Góðir tímar
Mér finnst mjög mikilvægt að byrja gott blogg á góðri fyrirsögn… Nú var maður í fjölmiðlahópnum ár eftir ár og stjórnaði honum eitt árið og ætti nú því að vita eitt og annað um fyrirsagnir. Vissi ekki alveg hvað ég átti að setja þarna efst en var þó með það á hreinu að það yrði að vera eitthvað sterkt og traust, svo að þessi fyrisögn lá fremur vel fyrir höggi..
Annars var hrikalega gaman á FH – Aston Villa í gær.. Mér fannst Bjössi alveg vera að éta Barry og gárungar telja að Liverpool hafi hætt við hugsanlegt hærra tilboð í Barry og boðið Fimleikafélaginu háa upphæð fyrir Björn eða Bjösher eins og hann er jafnan kallaður af þeim sem þekkja hann.. En leikurinn fór 4-1 fyrir Bretunum en ég var hinsvegar mjög sáttur bara. FH miklu meira með boltann og áttu nokkur góð færi þarna.
Svo er bara skólinn í næstu viku maður.. Skólasetning á þriðjudaginn og svo bara byrjar þetta.. Ég er víst að fara í einhvern allsvaðalegasta stærðfræðiáfanga sem er kenndur á framhaldsskólastigi og lítill fugl hvíslaði því að mér að jafnvel Brynjar ‘Vasareiknir’ Ben myndi svitna við þetta.. Veit ekki með það en hann svitnaði allavegana lítið í stærðfræðinni í Setbergsskóla á sínum tíma.. Reyndar var hann í annarri stofu en ég því að hann var í hraðferðinni… ég var í flugferðinni.. Ótrúlegt maður, smá útúrdúr hérna en ég verð bara að segja þetta… Brilli kom frá Þýskalandi í 8. bekk og hafði þá aldrei í lífinu lært dönsku en svo fór hann bara í hraðferð í strax. Hann var alltaf kallaður Kongen af dönskukennaranum og var trolleraður eftir hvern einasta tíma. Voru margir afbrýgðissamir út í den danske Brille á þessum tíma en hann skeytti lítið um það og var bara ligeglad með þetta allt saman… En já skólinn er á næsta leyti og það hefur fækkað um heilan helling í bekknum mínum og ég veit ekki alveg hvernig ég er að fíla það..
Smá saga hérna í restina.. Núna eftir prófin í maí og áður en vinnan fór af stað vorum við Axel að taka einn af okkar margfrægu næturrúntum. Við fórum Heiðmarkarleiðina góðu á leiðinni heim en fyrir þá sem þekkja hana ekki þá er þetta utanbæjarvegur sem að við fórum oft frá Garðabæ og inn í Setberg þar sem við búum… En þessi vegur er s.s. ekki upplýstur og persónulega finnst mér mjög kósý að keyra þarna þegar það er dimmt, nema hvað að þessa ákveðnu nótt var þetta sko ekki neitt kósý… Klukkan var að ganga 3 á þriðjudagsnóttu og þar sem við vorum í fríi strákarnir þá vorum við bara rólegir á trúnó.. Og við beygjum útaf hraðbrautinni í Garðabænum eins og svo oft áður og förum og keyrum þennan dimma veg. Þegar við erum komnir hálfa leið (erum einhversstaðar á milli Garðabæjar og Setbergsins) þá sjáum við allt í einu stelpu labba í sömu átt og við vinstra megin við veginn. Hjartað á okkur báðum fór alveg niður í buxur maður og ég var svo hræddur að ég læsti hurðunum á bílnum því að ég hélt að kannski væri einhver að fela sig hinum megin og myndi þá stökkva á bílinn ef að við myndum stoppa fyrir henni (veit ekki alveg hvaðan ég fékk þá hugmynd, en mig grunar úr bíómyndinni Two guys get killed on a dark street frá árinu 1998).. En svo keyrum við framhjá henni og hún var klædd í grænar buxur og í svona úlpu með loðkraga.. En ég s.s. keyri frekar hægt framhjá henni því ég vildi sjá hvað einhver gella á mínum aldri væri að labba ein út í rassgati um miðja nótt.. en allt kemur fyrir ekki og ég sá ekki framan í hana í myrkrinu og ekki Axel heldur.. Svo lítur Axel í hliðarspegilinn mín megin (ég er að keyra) þegar við erum að komast framhjá henni og þá sér hann að hún er brosandi svona hræðilegu brosi.. vitið alveg hvað ég meina… Og Axel bara SHITT og við keyrum veginn á enda eins og fætur toga… Svo þegar við erum komnir í Setbergið þá ákveðum við að snúa við og tjekka hver í andskotanum þetta var eiginlega… Svo að við snúum við og keyrum til baka, og án djóks ég hélt næstum fyrir augun ég var svo hræddur… En getiði hvað, hún var bara horfin gellan ! Við keyrðum veginn alveg á enda og sáum hana hvergi, þá snérum við við og keyrðum hann aftur endilangan og hún var bara farin… Ok sko, það er ekki séns að hún hafi getað labbað alla þessa leið (maður er svona 2 tíma að labba þennan veg) á 5 mínútum… Svona er lífið ótrúlegt og við félagarnir höfum ekki ennþá komist að því hver þetta var en við eigum pantaðan tíma hjá Sálarrannsóknarfélaginu núna 20. ágúst… Hvernig fannst ykkur þessi saga samt svona á skalanum 1-10 ?

Hér má sjá skýringarmynd af þessu. © Axel Guðmundsson
Annars ætla ég nú að halda uppi hefðinni sem ég hef komið á hér og skella nokkrum slögurum hér inn.. Veit reyndar ekki hvort að neinn hlusti á þetta en þetta gefur mér gildi í lífinu og það er það sem málið snýst um. Maður lifir bara einu sinni… djók. Ætla samt að koma með smá drama lög því að ég hef verið í þannig fíling í allan dag og er búin að vera með þessi lög á heilanum.
Byrjum á þessum Klassíker hérna með Sting. Þetta er svona lag sem að ma+pa vönguðu fyrst við.
Þetta er svona já.. þunglyndislag en samt gott svona um mitt sumar líka.
Þetta er klikkað lag. Lagið úr Macbook Air auglýsingunum og er ég búinn að vera að glamra þetta lag á píanóið í allan dag..
Enda þetta á einni góðri af mér og Brynjari á gullaldarárum okkar úr Setbergsskóla.. Þið verðið bara að giska hver er hver á þessari mynd…
Þangað til næst,
- ÁGF
Eins og Jay-Z eða Jayzee sagði hér um árið þá hef ég fengið mojo’ið aftur og er það frábært.. Ótrúlegt hvað Jay-Z er mikill spaði maður.. Fór frá því að vera fátæklingur og krakksali og í það að vera besti rappari í heimi og forstjóri Def Jam og eigandi New Jersey Nets… Vil meina að Emil Alfreð vinur minn sé svona í svipuðum pakka. Hann ólst upp á Holtinu, og eins og allir vita er ekki á menn leggjandi að alast upp í því helvíti, og Emil þurfti að vinna allskonar skítavinnu á sínum uppvaxtarárum. T.d. var hann í sumarvinnu upp á Ásvöllum einu sinni að rífa af miðum á heimaleikjum Hauka… Eins og allir vita mætir ekki ein einasta hræða á Haukaleiki þannig að Emil stóð þarna í heilt sumar greyið og beið og beið, eins og litla stúlkan með eldspýturnar…
Annars er þetta búin að vera frábær vika maður.. Fór á Mamma mia! um daginn og þá var svona sýning þar sem maður gat sungið með.. Var ekki alveg að fíla það en Nanna vildi endilega fara svo að við skelltum okkur saman. Hún kunni öll lögin og hún er einmitt með THE WINNER TAKES IT ALL tattú niður endilangt bakið. Hún er að suða í mér um að fá mér S.O.S. yfir bringuna en ég er svona tvístígandi, get ekki sagt að ég sé mikill ABBA maður. Sumar konurnar létu eins og þær væru bara að frelsast þarna í salnum og má sá á meðfylgjandi mynd að það var heitt í kolunum þetta kvöld.

Hér má sjá mynd af Nönnu en hún er fyrir miðju með friðarmerki á lofti.
Svo fór ég á Atmosphere á laugardagskvöldið með Emil og Hafþóri og var það í einu orði ruddatuddasuddalegt. Með betri tónleikum sem ég hef farið á en menn voru ekki sammála mér með dóma eins og svo oft áður. Hafþór fílaði þetta minnst og Emmi bara semi en svo var ég í skýjunum.. Ég er ennþá með gæsahúð eftir að þeir tóku slagarann Little Man.
Svo er úrvalslið fagmanna að fara í bústað um helgina (nema að þetta verði eitt allsherjarbeil eins og stundum hefur gerst). Við strákarnir köllum okkur DREAM TEAM eins og bandaríska körfuboltalandsliðið var kallað á ÓL ‘92. En svona var liðið skipað:
Árni Grétar – Michael Jordan
Hermann Óli – Charles Barkley
Axel Guð - Patrick Ewing
Emil Alfreð – Scottie Pippen
Hafþór Þrash – Karl Malone
Hólmar Freyr – Larry Bird
Jökull Jake – Magic Johnson
Brynjar Ben – Clyde Drexler
Sindri Sig – Chuck Daly (þjálfarinn)
Vildi samt bara láta ykkur vita að ég er ennþá lifandi með sól í hjarta og bros í minni.
Góðar stundir,
- Jordan

Smá svona létt… þó að það sé mikilvægt að horfa björtum augum fram á veginn má ekki gleyma fortíðinni… Í tilefni dagsins ætla ég að sýna ykkur smá video hérna… 63 ár síðan maður.
Hafiði það svo bara gott á þessum sögulega degi… Maður verður stundum að vera pólítískur.
kv. Johnny Drama
Flokkað undir: Fagmennskan, Hetjusögur | Tags: Axel, Bert Ljung, Fóbía, Mamma
Þetta lag samdi ég um mína ástkæru móður sumarið fyrir 7. bekk. Reyndar hafði ég kannski ekki fattað þá hversu mikil fagmaður þessi kona er enda hefur verið mikill stígandi í sambandi okkar svona seinni ár. Fékk reyndar rapparann Nas til þess að flytja textann fyrir mig enda var röddin á 13 ára strák kannski ekki húsum hæf á þessum tíma og tónaði alls ekki við lagið. Góðverkaferilskrá Önnu Maríu mömmu er fáránlega löng og ég væri lengi að rita niður það allt en ég er með BEST OF SUPERMOM bók í skrifum og mun hún líklegast fljóta með jólabókaflóðinu núna um næstu jól. Arnaldur Indriðason ætlar einmitt að gefa út bók um svipað leyti og verður gaman að sjá hvor bókanna verði betur seld en gárungar telja BOS líklega til alls… Axel Guðmundsson verður jafnvel með gestakafla í bókinni en hann kallar mömmu jafnan Mömmu 2 enda hugsar hún oft fyrir okkur strákana… Vonandi höfðuð þið gaman af þessum orðum mínum um mömmu en ég varð bara að setja þetta inn því að þegar hún keypti ballerina kex fyrir mig áðan þá lá bara við að ég færi á hnén og tilbæði hana…
Veit eiginlega ekki hvað ég get skrifað meira svo að ég ætla bara að detta í smá kæruleysi.. Var að komast að því áðan að ég er með mjög leiðinlega fóbíu. Hún lýsir sér þannig að ef ég sé kannski að labba að einhverri hurð og með fullt af fólki fyrir aftan mig þá er ég mjög stressaður að opna hana.. sérstaklega þegar það er svona hurð eins og í bíó þar sem maður þarf að ýta einhverju haldfangi niður og ég veit ekki hvað og hvað… maður þarf bara BS gráðu í verkfræði til þess að geta opnað hana… en allavegana þá verð ég oft stressaður að ég kunni ekki að opna hurðina eða geti það ekki og allir fyrir aftan mig svona að drífa sig úr bíó og bara ‘hvað er þessi gaur ekki að djóka þarna fremst ?‘ og ég eitthvað að líta við með EHH svipinn … Nennir einhver að kommenta ef að hann veit hvað ég meinar, annars er þetta sjúklega vandræðalegt…
Annars vorum við sonur Gumma að keyra um áðan og hann var að segja mér einhverja sögu um einhvern gaur sem var að gera eitthvað og honum var greinilega mjög heitt í hamsi að segja mér þetta.. og ég var orðinn svona temmilega spenntur og spyr svona ‘.. Og hvað sagði hann ??’ og þá kom Guðmundsson með setninguna ‘Hold the phone félagi !’.. Spurning frá hvaða öld hann gróf þessa setningu upp en þetta er svona sem maður segir bara í bíómyndunum og héðan af verður þessi ágæti vinur minn kallaður Joe Hollywood… Bíð spenntur eftir setningum frá honum eins og ‘Hey Árni let’s cut through the chase’ og fleiri góðum… Þess má geta að Axel er röddin sem kynnir dagskráliðina á Vörutorgi svo að hann hefur næga reynslu af þessum bransa… ég hef náttúrulega varla tærnar þar sem hann hefur hælana þrátt fyrir að ég hafi leikið í Er ég banani ? auglýsingunni hér í dentid…
En ætla að segja þetta nóg í bili hér úr heiðardalnum…
Bless með stæl – varúlfsvæl !
kv. Bert Ljung
Jújú nú er maður klæddur og kominn á ról eins og sagði í kvæðinu góða og sestur við skrif en fæ ekki frið eins og sagði í öðru kvæði sem er kannski ekki jafn gott.. Ég fíla ljóð og hef samið þau ófá í gegnum tíðina. Hérna er eitt gott eftir mig.
Hér er ró, hér er friður.
Hér er gott að setjast niður.
Losa sig við þunga þanka
þar til einhver fer að banka.
Þá er mál og mannasiður
að standa upp og sturta niður.
Þetta samdi ég eftir gott tafl við páfann þarna um haustið ‘97. Má þarna gletta í póstmóderníska bragarhætti en ég skeyti lítið um fastar skorður og er frjáls í hug og verki. Ain’t no following footsteps, just making my own eins og Eminem sagði á sínum tíma… ótrúlegt hvað Eminem dælir út úr sér viskunni… Mæli með slögurum eins og Niggaz wanna fuck your mother og Bitch I hate you með honum…
En svona úr einu í annað þá vorum við strákarnir að horfa á myndina Eyes Wide Shut í kvöld og féll hún misvel í kramið. Persónulega fannst mér hún snilld, en Seli Gumm gaf henni ekki nema 5/10 og Emil 6/10 sem þýðir að alls fékk hún 19 af 30 mögulegum (reikna með áttunni minni) sem er ekki nema 6.33 í lokaeinkunn og kæmist hún því ekki í Háskólann sem hún valdi fyrst auk þess sem að hún hefði einungis útskrifast með láði… Hvernig fannst ykkur þetta djók samt ? Að láta eins og myndin væri nemandi í framhaldsskóla ! Samdi þennan einmitt sjálfur… spurning um að henda honum bara í ljóðabókina líka.
En eftir þessa misgóðu mynd föttuðum við að Hermann Óli Davíðsson, rappstjarna með meiru, væri einn heima og þá er auðvitað stutt í ruglið… Fórum fyrst og tókum rafmagnið af heima hjá honum og bönkuðum svo á alla glugga… um að gera að hegða sér eins og fullorðinn svona einu sinni… En til að gera langa sögu stutta þá varð Hemmi bara alls ekkert eins hræddur og við mátti búast og þá kom málshátturinn ‘Sá hlær best sem síðast hlær’ helst upp í hugann.
Svo er Brilli bara farinn til Tenerife.. maður veit bara ekkert hvernig á að haga sér hérna heima…
En annars eru hetjur dagsins eftirfarandi:

Hemmi fyrir að vera hugrakkur áðan og toppgæji yfirhöfuð.

Brilli fyrir að vera að fara holu í höggi í lífinu.

Einar Áskell fyrir að hafa alltaf verið til staðar í þádaga.
Annars ætla ég að kveðja héðan úr heiðardalnum.
Sólskinsbros…
- Árni