„Ég hef þurft að bera þennan þunga kross allt mitt líf.“ segir Brynjar Benediktsson, formaður félaganna Ísland Fyrir Íslendinga, Nasisminn Lifir og Ungfemínistafélgas Íslands, aðspurður um leik Þýskalands og Spánar í úrslitum Evrópumótsins í knattspyrnu í gær.
Eftir leikinn brutust úr óeirðir við Gamla Bókasafnið og var þjóðverjinn Brynjar eltur út í bíl sinn þar sem hann stakk þrjótana af.
„Það er erfitt að vera þýskur, ég hef þurft að líða fyrir það alveg síðan ég flutti heim og er orðinn fullsaddur af Heil Hitler bröndurum og öðru þvíumlíku !“ segir Brynjar afar þungur í bragði. „Þessir menn skilja bara ekki þá ást sem ég hef á föðurlandinu. Svo hafa þeir aldrei heyrt um hugtakið að kunna að vinna.“
Brynjar var stuttur í spuna á meðan viðtali stóð og eins og sjá má á þessari mynd skein biturðin úr augum hans.
Aðspurður um hvert sé næsta skref í baráttunni við rasismann kveðst Brynjar hafa þegar leitað til barnasálfræðingsins Hugó Þórissonar og hafi þegar hitt Björn Inga Hrafnsson í ófá skipti. „Ég og Björn höfum báðir þann djöful að draga að vera báðir eiginhagsmunaseggir sem fengu vini sína upp á kant við sig. Við gerum styrktaræfingar til þess að hjálpa okkur á þessum erfiðu tímum, bæði andlegar og líkamlegar. “
Brynjar vildi ekki tjá sig frekar um málið en Jóna Kristín Hauksdóttir ástkona Brynjars hafði þetta um málið að segja: „Vissulega er þetta helvíti sem hann er að ganga í gegn um, þjóð hans að tapa i á EM og vinir hans nudda þessu í andlitið á honum. Það væri gaman að sjá Jökul grenjandi þegar Ísland kemst t.d. ALDREI á HM, helvítið á honum !“ orgar Jóna og er greinilega mjög heitt í hamsi.
Meira um þetta allt saman er málið þróast. Ég vil senda samúðarkveðjur til Brynjars og hans vandamanna á þessum erfiðu tímum. Þú stendur þig strákur !
Góðar stundir
- Fréttastofa arngfin@verslo.is
Break the law, Breaking the law sungu Judas Priest fyrir ófáum misserum og þegar ég heyrði þetta lag var eins og ég hafi fundið köllun mína. Að brjóta lögin er LÍÍÍFIIÐ !! Ég meina… lögin eru til að brjóta þau, eins og maðurinn sagði.
Ég var í afmæli í gær hjá Fleckenstínu, Gilla og Jake þegar við ákváðum að skella okkur í bæinn. Ég fór strax að hringja í Lalla Johns og hina strákana úr crewinu mínu (köllum okkur Pópó er Loco) og við hóuðum okkur saman strákarnir. Ákváðum að pissa á einn vegg fyrst og gera svo það sem okkur líkar best, BRJÓTA LÖGIN !!!
Ég reyndar beilaði svo á gæs og fór og hitti Klöru Ingvars og var leið okkar haldið á Hverfisbarinn góða. Þar er ég beðinn um skilríki (hata að geta ekki farið í bæinn án þess að vera spurður shitt sko) og ég rétti þessum ágæta dyraverði skilríki annars manns. Og þá byrjar þetta rosalega:
Við hliðiná staðnum var stór lögreglubíll og dyravörðurinn gefur lögreglunni merki um að ég sé að brjóta lögin (það sést náttúrulega utan á mér að ég er atvinnukrimmi). Og út úr bílnum stökkva 3 löggur (eða svín eins og við köllum þær glæponarnir) og taka mig föstum tökum. Heyrðu þá var ég bara handtekinn fyrir skjalafals og var vinsamlegast beðinn um að fokka mér og koma með þeim niður á stöð. Ég var náttúrulega mega til í það þar sem að stöðin er my second home og söng ég lagið Sweet Home Alabama alla leiðina niður á stöð við litlar undirtektir hjá pópó.
Hvebbinn góði.
Fannst þau vera full alvarleg greyin. Þetta voru semsagt 1 kona og 2 gaurar. Annar þeirra var sköllóttur og dáldill nötter, t.d. þegar ég spurði hvert hann væri að keyra þá öskraði hann á þig ‘ÞAÐ VARÐAR ÞIG BARA EKKERT UM.’ – Eins og ég yrði mega hissa þegar við kæmum á staðinn.
Hinn gaurinn var alveg eins og einn gæji sem var foringinn minn í Vatnaskógi einu sinni. Ég var að pæla í að segja við hann Hósanna Hósanna en þá hefði ég held ég endanlega farið með það.
Konan var samt best af þeim. Hún var svona tvöfalt lessulegri en Þóra Helgadóttir landsliðsmarkvörður og var mega sveitt á efri vörinni. Hún hafði horft á myndina Catch Me If You Can árið 2003 og ákvað eftir það að nú væri komið nóg af skjalafalsi og hér eftir myndi hún gera það sem í hennar valdi stóð til þess að snúa þeirri hræðilegu þróun við sem hefur orðið í skjalafalsbransanum. Hún hætti einmitt í píparanámi í Iðnskólanum til þess að verða lögga og ég styð hana í þeirri ákvörðun að fullu, enda fagmaður fram í fingurgóma þessi ágæta kona.
Hér má sjá mynd af henni. Myndin er tekin við útskrift Lögregluskólans og er hún hér að flassa sínu besta lessupósi.
Þegar niður á stöð var komið var ég spurður hvort að ég væri með hníf eða byssu á mér.. ég sagði auðvitað nei.. Þá spurði gæjinn hvort ég væri með sprengju á mér… Uuu já auðvitað fer maður með sprengju í bæinn, ef maður skyldi nú alveg missa þolinmæðina í taxaröðinni, drepa liðið bara… Var með handsprengju undir pungnum sko…
Þar á eftir fór ég inn í yfirheyrslu herbergi þar sem að gaurinn sem leikur í The Shield yfirheyrði mig á meðan þau 3 stóðu yfir mér, eða Gísli, Eiríkur og Helgi eins og ég kýs að kalla þau… þeim fannst það ekkert fyndið. Eftir að þau hraunuðu yfir mig í góðar 20 mínútur var mér loksins leyft að fara. Og þá voru þau samt mjög stressuð að ég myndi ekki alveg örugglega redda mér heim. Helvítis 5-O alltaf með áhyggjur af manni maður ..
Þetta var svona mín reynslusaga. Vil ég þó þakka vel völdum einstaklingum fyrir þátt sinn í þessu bloggi:
Sigríður Pétursdóttir – Skrifta
Jóhann F. Alfreðsson – Bókaútgefandi
Lessuleg Lelludótir – Lögreglukona og fyrrum pípulagningakona.
Bestu kveðjur
- Grimmi Krimminn
Jæja þá er maður bara kominn með blogg maður… shiit nú verður alltaf þvílík pressa á manni að vera með eitthvað gott gúmmelaði hérna. Ég stenst pressu samt fáránlega vel. Og það er líka góður dagur til að byrja blogg í dag, mamma mín á afmæli, Freyr Árnason á afmæli og það er þjóðhátíðardagur Madagascar.. sem er snilld.
Reyndar hefur maður þvílíka reynslu af blogginu, er gamalt brýni í þessum efnum.. Hver man ekki eftir Playerz blogginu góða, erum legends í Hafnarfirði eftir það allt saman. Lendi t.d. oft í því að vera kallaður Rjómaslakur af starfsfólki í búðum og tannlækninum mínum og svona.. og það er bara það sem ég er, rjómaslakur..
Hérna má einmitt sjá mynd af okkur strákunum og held ég að það sé alveg á hreinu að þarna vorum við að toppa í lífinu. Fagmennskan í hávegum höfð.. klárlega.
Komum heim í nótt maður fjölskyldan.. Vorum í djammferð, alveg hauslaus allan tímann.. Pabbi og mamma og ég líka þurftum öll að taka yfirdrátt maður, þessir drykkir borga sig ekkert sjálfir ! Helvítis kreppan alveg að fara með mann.. Myndi segja að Viktor bróðir, 9 ára, hafi verið dólgur ferðarinnar, var með dólgslæti allan tímann strákurinn. Jesús kristur hvað ég er ekki að taka fyndna gaurinn, sorry bara fyrir þetta maður…
Það var samt geggjað að komast í rúmið mitt aftur. Hvenær hefur þetta rúm klikkað ? – Aldrei.. Allar nætur eru megasweet í þessu rúmi og mér hefur aldrei dreymt martröð í því einu sinni.. Hef aldrei sofið yfir mig eftir að ég fékk það.. Svo er það upp við vegg, þannig ég fer aldrei öfugu megin fram úr.. hahahaha. Það má segja að ég sé Bedshaped, eins og Keane sungu hér um árið.
Annars rólegur dagur í dag. Bara vinna og svo tók ég rúnt með ástmanni mínum, Emil Alfreð, um kvöldið. Þar ræddum við um týndar ástir undir tónum frá Jeff Buckley. Erum rosalega miklir trúnó gaurar ef ég pæli í því..
En jæja ætla að fara segja þetta gott maður. Held að það sé fínt að enda þetta bara á meistaranum sjálfum.
Bestu kveðjur,
- Pedro El Negro
