Halló, ég heiti Þráinn, einnig þekktur sem Maðurinn með ljáinn – er hann ekki dáinn ??
Svona kynnti foringinn Þráinn sig í öll þau skipti sem ég fór í Vatnaskóg í dentid. Alltaf jafn fyndið og greinilega vel útpælt djók hjá honum Þráni. Einnig var gæji sem heitir Salvar og kallaði sig alltaf Sly the fly homerun Montana. Veit ekki alveg pælinguna bakvið þetta gælunafn en grunar að það hafi eitthvað með hafnabolta að gera… Salvar er í guðfræði í dag og lítur áfram björtum augum fram á lífið.
Það er ótrúlegt hvað ég man mikið úr Vatnaskógi, eða bara úr lífinu yfir höfuð. Núna er ég að vinna í gamla grunnskólanum mínum og komst að því í dag að ég man bekkjarlistann minn utanaf síðan í 10. bekk, en listinn var eiginlega óbreyttur alla mína tíu ára skólagöngu þannig er það kannski ekkert merkilegt.
Aðalgeir, Andrea Sól, Arnar Bjarki, Arnar Þór, Arndís Sara, Árni Grétar…. gott að hafa nokkur A nöfn svona á undan mér, þá kemur smá spenna í þetta. Svo var alltaf spilað lagið Eye of the tiger þegar ég var lesinn upp. Kom alltaf inn í stofuna á töfrateppi og í hlébarðabuxum, eins og boxarinn Prince Naziim Hamed gerði á sínum tíma…. Ótrúlegur hrokinn í manni á þessum tíma maður. Fáránlegt hvað ég man líka hvernig nánast allir í bekknum skrifuðu… Held samt að engin rithönd þarna jafnist á við rithönd Hjalta Unnars Ágústssonar, gaurinn skrifar eins og … eitthvað sem skrifar fáránlega vel.
Annars gengur lífið bara fínt þessa dagana, fer um mig með afar mjúkum höndum. Er að verða fáránlega góður í borðtennis eftir stanslaust spil í vinnunni og svo vorum við strákarnir að festa ferð til London í dag. 62 dagar í þetta, verður hrikalega ljúft.
Svo á leiðinni heim úr bústaðnum á föstudaginn áttum við bíllinn minn 10 þús. kílómetra afmæli. Ótrúlegt hvað svona sambönd líða hratt, man þegar við vorum bara fyrst að kynnast. Ég horfði á mælinn fara upp í 57. þús og flautaði þá og flautaði og söng afmælissönginn. Mazdan hefur nú aldrei klikkað. Kalla hann Mazzaðan eða gráu eldinguna. Spurning hvort að við gerum okkur glaðan dag og ég gefi honum alþrif í afmælisgjöf… stefnir allt í það.
Annars var fáránlega gaman í afmæli hjá Axeli um helgina, fólk fjölmennaði og var þarna úrvalslið fagmanna samankomið. Ég sagði söguna með gaurinn í danmörku og lestina svona uþb. 7 sinnum og alltaf slær hún í gegn þessi saga, spurning um að ég skrifi hana hérna bara við tækifæri. Svo um næstu helgi er bara bekkjarútileiga og spurning hvort að Stella setji ný met í dólgslátum utanhúss, en hún á fyrra metið einnig.
Nenniði plís að hlusta á þetta lag, er svo stressaður að láta það inná… Plís maður…
Þetta var svona það sem ég kýs að kalla einskisfærsla og mun verða hægt að nálgast þessa færslu á prenti í næsta tölublaði af Nýtt Líf og er það bara allt gott og blessað…
Gerði mig að þeim unga manni sem að ég er í dag.
Ætla að enda þetta á versunum tveimur sem standa á veggjum kapellunar í Vatnaskógi en þau má einnig finna í sálmi 51 í Biblíunni, vers 9-10.
Skapa í mér hreint hjarta, ó guð. Veit mér að nýju stöðugan anda.
Kristilegar kveðjur
- Jesús
Muniði eftir þessu ?
Svo svona smá húmor í rest.
Annars er bara allt frábært að frétta fyrir utan kreppuna maður. Tók bara yfirdrátt til að kaupa mér kók áðan, helvítis kreppan.
kv.
Dwayne Wade
Jæja þá er maður bara kominn með blogg maður… shiit nú verður alltaf þvílík pressa á manni að vera með eitthvað gott gúmmelaði hérna. Ég stenst pressu samt fáránlega vel. Og það er líka góður dagur til að byrja blogg í dag, mamma mín á afmæli, Freyr Árnason á afmæli og það er þjóðhátíðardagur Madagascar.. sem er snilld.
Reyndar hefur maður þvílíka reynslu af blogginu, er gamalt brýni í þessum efnum.. Hver man ekki eftir Playerz blogginu góða, erum legends í Hafnarfirði eftir það allt saman. Lendi t.d. oft í því að vera kallaður Rjómaslakur af starfsfólki í búðum og tannlækninum mínum og svona.. og það er bara það sem ég er, rjómaslakur..
Hérna má einmitt sjá mynd af okkur strákunum og held ég að það sé alveg á hreinu að þarna vorum við að toppa í lífinu. Fagmennskan í hávegum höfð.. klárlega.
Komum heim í nótt maður fjölskyldan.. Vorum í djammferð, alveg hauslaus allan tímann.. Pabbi og mamma og ég líka þurftum öll að taka yfirdrátt maður, þessir drykkir borga sig ekkert sjálfir ! Helvítis kreppan alveg að fara með mann.. Myndi segja að Viktor bróðir, 9 ára, hafi verið dólgur ferðarinnar, var með dólgslæti allan tímann strákurinn. Jesús kristur hvað ég er ekki að taka fyndna gaurinn, sorry bara fyrir þetta maður…
Það var samt geggjað að komast í rúmið mitt aftur. Hvenær hefur þetta rúm klikkað ? – Aldrei.. Allar nætur eru megasweet í þessu rúmi og mér hefur aldrei dreymt martröð í því einu sinni.. Hef aldrei sofið yfir mig eftir að ég fékk það.. Svo er það upp við vegg, þannig ég fer aldrei öfugu megin fram úr.. hahahaha. Það má segja að ég sé Bedshaped, eins og Keane sungu hér um árið.
Annars rólegur dagur í dag. Bara vinna og svo tók ég rúnt með ástmanni mínum, Emil Alfreð, um kvöldið. Þar ræddum við um týndar ástir undir tónum frá Jeff Buckley. Erum rosalega miklir trúnó gaurar ef ég pæli í því..
En jæja ætla að fara segja þetta gott maður. Held að það sé fínt að enda þetta bara á meistaranum sjálfum.
Bestu kveðjur,
- Pedro El Negro
