Flokkað undir: Drama, Fagmennskan, Hetjusögur | Tags: Draugasaga, Einskisblogg, Góðir tímar
Mér finnst mjög mikilvægt að byrja gott blogg á góðri fyrirsögn… Nú var maður í fjölmiðlahópnum ár eftir ár og stjórnaði honum eitt árið og ætti nú því að vita eitt og annað um fyrirsagnir. Vissi ekki alveg hvað ég átti að setja þarna efst en var þó með það á hreinu að það yrði að vera eitthvað sterkt og traust, svo að þessi fyrisögn lá fremur vel fyrir höggi..
Annars var hrikalega gaman á FH – Aston Villa í gær.. Mér fannst Bjössi alveg vera að éta Barry og gárungar telja að Liverpool hafi hætt við hugsanlegt hærra tilboð í Barry og boðið Fimleikafélaginu háa upphæð fyrir Björn eða Bjösher eins og hann er jafnan kallaður af þeim sem þekkja hann.. En leikurinn fór 4-1 fyrir Bretunum en ég var hinsvegar mjög sáttur bara. FH miklu meira með boltann og áttu nokkur góð færi þarna.
Svo er bara skólinn í næstu viku maður.. Skólasetning á þriðjudaginn og svo bara byrjar þetta.. Ég er víst að fara í einhvern allsvaðalegasta stærðfræðiáfanga sem er kenndur á framhaldsskólastigi og lítill fugl hvíslaði því að mér að jafnvel Brynjar ‘Vasareiknir’ Ben myndi svitna við þetta.. Veit ekki með það en hann svitnaði allavegana lítið í stærðfræðinni í Setbergsskóla á sínum tíma.. Reyndar var hann í annarri stofu en ég því að hann var í hraðferðinni… ég var í flugferðinni.. Ótrúlegt maður, smá útúrdúr hérna en ég verð bara að segja þetta… Brilli kom frá Þýskalandi í 8. bekk og hafði þá aldrei í lífinu lært dönsku en svo fór hann bara í hraðferð í strax. Hann var alltaf kallaður Kongen af dönskukennaranum og var trolleraður eftir hvern einasta tíma. Voru margir afbrýgðissamir út í den danske Brille á þessum tíma en hann skeytti lítið um það og var bara ligeglad með þetta allt saman… En já skólinn er á næsta leyti og það hefur fækkað um heilan helling í bekknum mínum og ég veit ekki alveg hvernig ég er að fíla það..
Smá saga hérna í restina.. Núna eftir prófin í maí og áður en vinnan fór af stað vorum við Axel að taka einn af okkar margfrægu næturrúntum. Við fórum Heiðmarkarleiðina góðu á leiðinni heim en fyrir þá sem þekkja hana ekki þá er þetta utanbæjarvegur sem að við fórum oft frá Garðabæ og inn í Setberg þar sem við búum… En þessi vegur er s.s. ekki upplýstur og persónulega finnst mér mjög kósý að keyra þarna þegar það er dimmt, nema hvað að þessa ákveðnu nótt var þetta sko ekki neitt kósý… Klukkan var að ganga 3 á þriðjudagsnóttu og þar sem við vorum í fríi strákarnir þá vorum við bara rólegir á trúnó.. Og við beygjum útaf hraðbrautinni í Garðabænum eins og svo oft áður og förum og keyrum þennan dimma veg. Þegar við erum komnir hálfa leið (erum einhversstaðar á milli Garðabæjar og Setbergsins) þá sjáum við allt í einu stelpu labba í sömu átt og við vinstra megin við veginn. Hjartað á okkur báðum fór alveg niður í buxur maður og ég var svo hræddur að ég læsti hurðunum á bílnum því að ég hélt að kannski væri einhver að fela sig hinum megin og myndi þá stökkva á bílinn ef að við myndum stoppa fyrir henni (veit ekki alveg hvaðan ég fékk þá hugmynd, en mig grunar úr bíómyndinni Two guys get killed on a dark street frá árinu 1998).. En svo keyrum við framhjá henni og hún var klædd í grænar buxur og í svona úlpu með loðkraga.. En ég s.s. keyri frekar hægt framhjá henni því ég vildi sjá hvað einhver gella á mínum aldri væri að labba ein út í rassgati um miðja nótt.. en allt kemur fyrir ekki og ég sá ekki framan í hana í myrkrinu og ekki Axel heldur.. Svo lítur Axel í hliðarspegilinn mín megin (ég er að keyra) þegar við erum að komast framhjá henni og þá sér hann að hún er brosandi svona hræðilegu brosi.. vitið alveg hvað ég meina… Og Axel bara SHITT og við keyrum veginn á enda eins og fætur toga… Svo þegar við erum komnir í Setbergið þá ákveðum við að snúa við og tjekka hver í andskotanum þetta var eiginlega… Svo að við snúum við og keyrum til baka, og án djóks ég hélt næstum fyrir augun ég var svo hræddur… En getiði hvað, hún var bara horfin gellan ! Við keyrðum veginn alveg á enda og sáum hana hvergi, þá snérum við við og keyrðum hann aftur endilangan og hún var bara farin… Ok sko, það er ekki séns að hún hafi getað labbað alla þessa leið (maður er svona 2 tíma að labba þennan veg) á 5 mínútum… Svona er lífið ótrúlegt og við félagarnir höfum ekki ennþá komist að því hver þetta var en við eigum pantaðan tíma hjá Sálarrannsóknarfélaginu núna 20. ágúst… Hvernig fannst ykkur þessi saga samt svona á skalanum 1-10 ?
Hér má sjá skýringarmynd af þessu. © Axel Guðmundsson
Annars ætla ég nú að halda uppi hefðinni sem ég hef komið á hér og skella nokkrum slögurum hér inn.. Veit reyndar ekki hvort að neinn hlusti á þetta en þetta gefur mér gildi í lífinu og það er það sem málið snýst um. Maður lifir bara einu sinni… djók. Ætla samt að koma með smá drama lög því að ég hef verið í þannig fíling í allan dag og er búin að vera með þessi lög á heilanum.
Byrjum á þessum Klassíker hérna með Sting. Þetta er svona lag sem að ma+pa vönguðu fyrst við.
Þetta er svona já.. þunglyndislag en samt gott svona um mitt sumar líka.
Þetta er klikkað lag. Lagið úr Macbook Air auglýsingunum og er ég búinn að vera að glamra þetta lag á píanóið í allan dag..
Enda þetta á einni góðri af mér og Brynjari á gullaldarárum okkar úr Setbergsskóla.. Þið verðið bara að giska hver er hver á þessari mynd…
Þangað til næst,
- ÁGF
Flokkað undir: Fagmennskan, Hetjusögur | Tags: Axel, Bert Ljung, Fóbía, Mamma
Þetta lag samdi ég um mína ástkæru móður sumarið fyrir 7. bekk. Reyndar hafði ég kannski ekki fattað þá hversu mikil fagmaður þessi kona er enda hefur verið mikill stígandi í sambandi okkar svona seinni ár. Fékk reyndar rapparann Nas til þess að flytja textann fyrir mig enda var röddin á 13 ára strák kannski ekki húsum hæf á þessum tíma og tónaði alls ekki við lagið. Góðverkaferilskrá Önnu Maríu mömmu er fáránlega löng og ég væri lengi að rita niður það allt en ég er með BEST OF SUPERMOM bók í skrifum og mun hún líklegast fljóta með jólabókaflóðinu núna um næstu jól. Arnaldur Indriðason ætlar einmitt að gefa út bók um svipað leyti og verður gaman að sjá hvor bókanna verði betur seld en gárungar telja BOS líklega til alls… Axel Guðmundsson verður jafnvel með gestakafla í bókinni en hann kallar mömmu jafnan Mömmu 2 enda hugsar hún oft fyrir okkur strákana… Vonandi höfðuð þið gaman af þessum orðum mínum um mömmu en ég varð bara að setja þetta inn því að þegar hún keypti ballerina kex fyrir mig áðan þá lá bara við að ég færi á hnén og tilbæði hana…
Veit eiginlega ekki hvað ég get skrifað meira svo að ég ætla bara að detta í smá kæruleysi.. Var að komast að því áðan að ég er með mjög leiðinlega fóbíu. Hún lýsir sér þannig að ef ég sé kannski að labba að einhverri hurð og með fullt af fólki fyrir aftan mig þá er ég mjög stressaður að opna hana.. sérstaklega þegar það er svona hurð eins og í bíó þar sem maður þarf að ýta einhverju haldfangi niður og ég veit ekki hvað og hvað… maður þarf bara BS gráðu í verkfræði til þess að geta opnað hana… en allavegana þá verð ég oft stressaður að ég kunni ekki að opna hurðina eða geti það ekki og allir fyrir aftan mig svona að drífa sig úr bíó og bara ‘hvað er þessi gaur ekki að djóka þarna fremst ?‘ og ég eitthvað að líta við með EHH svipinn … Nennir einhver að kommenta ef að hann veit hvað ég meinar, annars er þetta sjúklega vandræðalegt…
Annars vorum við sonur Gumma að keyra um áðan og hann var að segja mér einhverja sögu um einhvern gaur sem var að gera eitthvað og honum var greinilega mjög heitt í hamsi að segja mér þetta.. og ég var orðinn svona temmilega spenntur og spyr svona ‘.. Og hvað sagði hann ??’ og þá kom Guðmundsson með setninguna ‘Hold the phone félagi !’.. Spurning frá hvaða öld hann gróf þessa setningu upp en þetta er svona sem maður segir bara í bíómyndunum og héðan af verður þessi ágæti vinur minn kallaður Joe Hollywood… Bíð spenntur eftir setningum frá honum eins og ‘Hey Árni let’s cut through the chase’ og fleiri góðum… Þess má geta að Axel er röddin sem kynnir dagskráliðina á Vörutorgi svo að hann hefur næga reynslu af þessum bransa… ég hef náttúrulega varla tærnar þar sem hann hefur hælana þrátt fyrir að ég hafi leikið í Er ég banani ? auglýsingunni hér í dentid…
En ætla að segja þetta nóg í bili hér úr heiðardalnum…
Bless með stæl – varúlfsvæl !
kv. Bert Ljung
Já kæru lesendur núna er maður bara staddur í baðinu heima. Með Kenny G á fóninum og Rachel Ray er að nudda mig á milli þess sem hún er að gefa mér ráð með heimilisstörfin. Lífið verður varla meira sweet ég veit, en maður verður samt að reyna að toppa sjálfan sig. Rachel er alveg sammála.
Annars byrjar bara seinasta vikan í vinnunni á morgun maður. Sumarið að verða búið, ég veit bara ekkert hvernig á að haga mér. Það er meira að segja orðið dimmt á nóttunni. Ég reyndar hef ekki séð það sjáfur en einn gaur sagði mér það.. ég vaki aldrei nefnilega.
En ef ég að tala um myrkur á annað borð þá fórum við strákarnir á The Dark Knight í gær. Keyptum miðana haustið ‘97 og vorum orðnir semi spenntir. Ég taldi niður klukkutímana í gær og svo bara byrjaði þetta. Þessi mynd er bara ólýsanleg… allt sem ég vildi sjá og meira til. Ég var viðbúin að sjá smá ofmat því að það er ekki einn maður búinn að segja slæman hlut um þessa mynd við mig og ég hélt líka að Heath Ledger yrði góður og væri þá bara talinn frábær því að hann er dáinn. En án djóks að sjá þennan gæja var svo mikið rugl… mér fannst næstum því eins og ég gæti fundið lykt af honum, hann var frábær. Og reyndar var ekki veikur hlekkur í leikaraliðinu en mér fannst Aaron Eckhart bestur. Fáránlega vanmetin frammistaða og tilnefning til Óskars kæmi mér ekkert á óvart. En ég hef fílað þennan gæja alveg síðan ég sá Thank you for smoking hér um árið. En kvikmyndanördinn ætlar að segja þetta gott í bili…
Við feðgarnir fórum svo í veiði á föstudaginn. Fékk þar minn fyrsta lax eða maríulaxinn eins og hann er jafnan kallaður, og svo komu tveir í kjölfarið svo að ég er mjög sáttur. Fyrsti laxinn var reyndar ekki upp á marga fiska (fattiði þennan ?) og var ekki eins stór og kannski ég hefði viljað… en ef að klámbransinn hefur kennt mér eitthvað í gegnum tíðina þá er það að stærðin skiptir ekki máli svo að ég er mjög sáttur.. Við sungum svo Ó María og fórum með nokkrar Maríubænir í tilefni maríulaxsins. Þetta var rosalega mikið marmelaði allt saman…
Í tilefni af því ætla ég að henda hér inn laginu Maria úr kvikmyndinni West Side Story.
Og þar lá laxinn grafinn …
kveðjur og keðjur
- Bruce Wayne
Var að koma af FH – HK í Landsbankadeildinni og þar fóru mínir menn með sigur 4-0, sem var ótrúlega gott maður… Ég æfði einmitt fótbolta einu sinni, hætti því ég meiddist… Ótrúleg synd sem það var. Menn töluðu um næsta Eric Cantona á þeim tíma, þvílíkt efni þar á ferð. Við vorum líka með gullaldarlið hérna í 6. og 5. flokki. Vorum ósigrandi og var valinn maður í hverri stöðu. Liðið var eftirfarandi:
Siggi Mæjó
Aron Pálmars - Óli Guðmunds (c)
Össi Magg – Háki Hall – Björn Daníel
Árni Grétar
Eins og sjá má var þetta lið í einu orði tuddalegt. Reyndar má til gamans geta að þjóðverjinn Brynjar Ben var ekki fluttur heim á þessum tíma og var það kannski aðalástæða þess að ég var í þessu liði. Fyrir utan það að ég og Aron og Óli vorum mjög sterkir í hornum saman.. allir yfir 150cm á hæð en meðalhæð drengja í 5. flokki er um 140cm samkvæmt knattspyrnualfræðinnibókinni Gulli Vall knows it all ! Ætla samt bara að slá þessu upp í létt kæruleysi og taka úttekt á hvar þessir menn eru í dag.
Siggi Mæjó: Eða Sigurður Örn var mesta markmannsefni Íslands á sínum tíma og fékk einmitt verðlaun fyrir besta markvörð A-Liða á Esso-mótinu. Þegar komið var upp í 3. flokk fór Siggi svo að spila úti og var hann í miðverðinum hjá okkur sumarið 2006. Siggi fór svo alfarið í handboltann en hann er seinast þegar ég vissi á milli stanganna í unglingalandsliði Íslands.. sem er bara allt gott og blessað. Hann er líka í Flensborg og vann eða vinnur á Papinos Pizza, var allavega drullugóður vinnufélagi hér um árið.
Aron Pálmars: Gat reyndar aldrei neitt í fótbolta eða íþróttum yfirhöfuð og ég veit ekkert hvar þessi gæji er í dag…
Óli Guðmunds: Eða Kapteinn Krókur eins og hann var nú aldrei kallaður tók eitt fagmannlegasta move seinni ára í lífinu, kaldhæðnislaust. Hann var alltaf geðveikur og var lykilmaður hjá okkur í 3ja flokk. Svo fór hann í reynslu til Everton og eftir að hann kom heim þaðan ákvað hann að leggja handboltann fyrir sig. Hitti hann niður í Krika um daginn og þá var hann bara einn að æfa fyrir EM unglingalandsliða í handbolta… Metnaðarfyllsti maður sem ég hef nokkurn tíma kynnst fyrir utan Hólmar Freyr Sigfússon.
Össi Magg: Örn Rúnar er nú með mér í Versló og er bara að gera fína hluti held ég. Var við hliðiná honum á ljósum um daginn og var hann með bílinn stútfullan af chicks.. hvað annað ? Jafnan kallaður Bleiki Pardusinn eða Chocko el Loco vegna klæðaburðar en það er bara allt í lagi með það. Hann er ennþá í boltanum og er in it to win it eins og í stórmyndinni Bring it on…
Háki Hall: Er ennþá með boltann á tánum og lífið í lúkunum. Hann var einmitt í Séð og Heyrt um daginn með sinni heittelskuðu Söru Björk Gunnarsdóttur og voru þau afskaplega buffuð saman eitthvað…En svona grínlaust er hann fáránlega góður í fótbolta en mjög lélegur í póker, allavegana vinn ég hann þar. Einnig er hann víst besti sætisfélagi í lífinu samkvæmt Axeli Guðmundssyni, sessunautsfræðings með meiru. En góður sætisfélagi þarf : A) Að geta þagað þegar maður vill læra. B) Að geta tekið rugl þegar maður vill taka rugl. C) Geta talað um allan andskotann. Þessi 3 meginskilyrði uppfyllir Háki með glæsibrag og innilega til hamingju með það H-Akon.
Björn Daníel: Er ennþá í boltanum og var einmitt áðan að spila sinn fyrsta Landsbankadeildarleik og lagði þar upp mark eftir 2 mínútur.. ruddalegt. Oft kenndur við norðmanninn Rohnny Johnsen eða Usher og það liggja ákveðnar ástæður fyrir því… Hélt uppi síðunni www.blog.central.is/a-town á sínum tíma og hvet ég ykkur öll til að kíkja þangað.
–
En já… spurning hvort að ég sé sá eini af þessum gaurum sem náði ekki í landsliðið í neinu. Held það bara. Maður er nú meiri helvítis auminginn… Fékk það staðfest áðan. Fór að kaupa mér að borða á Nonnabita og var fremstur í 3ja manna röð. Allt í einu dregur afgreiðslu maðurinn myndavél upp og smellir af okkur í röðinni og segir svo ‘Þið eruð allir fastakúnnar, þetta fer á Facebookið’. Vissi ekki alveg hvernig átti að túlka þetta hjá honum en ég held að þetta hafi verið eitthvað í þessa átt ‘Djöfull ertu að verða feitur helvítið þitt’ eins og mín ástkæra móðir er byrjuð að segja við mig mikið.
Nóg komið af rugli í bili.. er alveg rosalega þreyttur og mun þessi færsla einkennast af því.. Lag dagsins er slagarinn All Good með bandinu De La Soul… var rosalega gott í dentid.
kv. Fat Joe
Break the law, Breaking the law sungu Judas Priest fyrir ófáum misserum og þegar ég heyrði þetta lag var eins og ég hafi fundið köllun mína. Að brjóta lögin er LÍÍÍFIIÐ !! Ég meina… lögin eru til að brjóta þau, eins og maðurinn sagði.
Ég var í afmæli í gær hjá Fleckenstínu, Gilla og Jake þegar við ákváðum að skella okkur í bæinn. Ég fór strax að hringja í Lalla Johns og hina strákana úr crewinu mínu (köllum okkur Pópó er Loco) og við hóuðum okkur saman strákarnir. Ákváðum að pissa á einn vegg fyrst og gera svo það sem okkur líkar best, BRJÓTA LÖGIN !!!
Ég reyndar beilaði svo á gæs og fór og hitti Klöru Ingvars og var leið okkar haldið á Hverfisbarinn góða. Þar er ég beðinn um skilríki (hata að geta ekki farið í bæinn án þess að vera spurður shitt sko) og ég rétti þessum ágæta dyraverði skilríki annars manns. Og þá byrjar þetta rosalega:
Við hliðiná staðnum var stór lögreglubíll og dyravörðurinn gefur lögreglunni merki um að ég sé að brjóta lögin (það sést náttúrulega utan á mér að ég er atvinnukrimmi). Og út úr bílnum stökkva 3 löggur (eða svín eins og við köllum þær glæponarnir) og taka mig föstum tökum. Heyrðu þá var ég bara handtekinn fyrir skjalafals og var vinsamlegast beðinn um að fokka mér og koma með þeim niður á stöð. Ég var náttúrulega mega til í það þar sem að stöðin er my second home og söng ég lagið Sweet Home Alabama alla leiðina niður á stöð við litlar undirtektir hjá pópó.
Hvebbinn góði.
Fannst þau vera full alvarleg greyin. Þetta voru semsagt 1 kona og 2 gaurar. Annar þeirra var sköllóttur og dáldill nötter, t.d. þegar ég spurði hvert hann væri að keyra þá öskraði hann á þig ‘ÞAÐ VARÐAR ÞIG BARA EKKERT UM.’ – Eins og ég yrði mega hissa þegar við kæmum á staðinn.
Hinn gaurinn var alveg eins og einn gæji sem var foringinn minn í Vatnaskógi einu sinni. Ég var að pæla í að segja við hann Hósanna Hósanna en þá hefði ég held ég endanlega farið með það.
Konan var samt best af þeim. Hún var svona tvöfalt lessulegri en Þóra Helgadóttir landsliðsmarkvörður og var mega sveitt á efri vörinni. Hún hafði horft á myndina Catch Me If You Can árið 2003 og ákvað eftir það að nú væri komið nóg af skjalafalsi og hér eftir myndi hún gera það sem í hennar valdi stóð til þess að snúa þeirri hræðilegu þróun við sem hefur orðið í skjalafalsbransanum. Hún hætti einmitt í píparanámi í Iðnskólanum til þess að verða lögga og ég styð hana í þeirri ákvörðun að fullu, enda fagmaður fram í fingurgóma þessi ágæta kona.
Hér má sjá mynd af henni. Myndin er tekin við útskrift Lögregluskólans og er hún hér að flassa sínu besta lessupósi.
Þegar niður á stöð var komið var ég spurður hvort að ég væri með hníf eða byssu á mér.. ég sagði auðvitað nei.. Þá spurði gæjinn hvort ég væri með sprengju á mér… Uuu já auðvitað fer maður með sprengju í bæinn, ef maður skyldi nú alveg missa þolinmæðina í taxaröðinni, drepa liðið bara… Var með handsprengju undir pungnum sko…
Þar á eftir fór ég inn í yfirheyrslu herbergi þar sem að gaurinn sem leikur í The Shield yfirheyrði mig á meðan þau 3 stóðu yfir mér, eða Gísli, Eiríkur og Helgi eins og ég kýs að kalla þau… þeim fannst það ekkert fyndið. Eftir að þau hraunuðu yfir mig í góðar 20 mínútur var mér loksins leyft að fara. Og þá voru þau samt mjög stressuð að ég myndi ekki alveg örugglega redda mér heim. Helvítis 5-O alltaf með áhyggjur af manni maður ..
Þetta var svona mín reynslusaga. Vil ég þó þakka vel völdum einstaklingum fyrir þátt sinn í þessu bloggi:
Sigríður Pétursdóttir – Skrifta
Jóhann F. Alfreðsson – Bókaútgefandi
Lessuleg Lelludótir – Lögreglukona og fyrrum pípulagningakona.
Bestu kveðjur
- Grimmi Krimminn
