Já kæru lesendur núna er maður bara staddur í baðinu heima. Með Kenny G á fóninum og Rachel Ray er að nudda mig á milli þess sem hún er að gefa mér ráð með heimilisstörfin. Lífið verður varla meira sweet ég veit, en maður verður samt að reyna að toppa sjálfan sig. Rachel er alveg sammála.
Annars byrjar bara seinasta vikan í vinnunni á morgun maður. Sumarið að verða búið, ég veit bara ekkert hvernig á að haga mér. Það er meira að segja orðið dimmt á nóttunni. Ég reyndar hef ekki séð það sjáfur en einn gaur sagði mér það.. ég vaki aldrei nefnilega.
En ef ég að tala um myrkur á annað borð þá fórum við strákarnir á The Dark Knight í gær. Keyptum miðana haustið ‘97 og vorum orðnir semi spenntir. Ég taldi niður klukkutímana í gær og svo bara byrjaði þetta. Þessi mynd er bara ólýsanleg… allt sem ég vildi sjá og meira til. Ég var viðbúin að sjá smá ofmat því að það er ekki einn maður búinn að segja slæman hlut um þessa mynd við mig og ég hélt líka að Heath Ledger yrði góður og væri þá bara talinn frábær því að hann er dáinn. En án djóks að sjá þennan gæja var svo mikið rugl… mér fannst næstum því eins og ég gæti fundið lykt af honum, hann var frábær. Og reyndar var ekki veikur hlekkur í leikaraliðinu en mér fannst Aaron Eckhart bestur. Fáránlega vanmetin frammistaða og tilnefning til Óskars kæmi mér ekkert á óvart. En ég hef fílað þennan gæja alveg síðan ég sá Thank you for smoking hér um árið. En kvikmyndanördinn ætlar að segja þetta gott í bili…
Við feðgarnir fórum svo í veiði á föstudaginn. Fékk þar minn fyrsta lax eða maríulaxinn eins og hann er jafnan kallaður, og svo komu tveir í kjölfarið svo að ég er mjög sáttur. Fyrsti laxinn var reyndar ekki upp á marga fiska (fattiði þennan ?) og var ekki eins stór og kannski ég hefði viljað… en ef að klámbransinn hefur kennt mér eitthvað í gegnum tíðina þá er það að stærðin skiptir ekki máli svo að ég er mjög sáttur.. Við sungum svo Ó María og fórum með nokkrar Maríubænir í tilefni maríulaxsins. Þetta var rosalega mikið marmelaði allt saman…
Í tilefni af því ætla ég að henda hér inn laginu Maria úr kvikmyndinni West Side Story.
Og þar lá laxinn grafinn …
kveðjur og keðjur
- Bruce Wayne
Var að koma af FH – HK í Landsbankadeildinni og þar fóru mínir menn með sigur 4-0, sem var ótrúlega gott maður… Ég æfði einmitt fótbolta einu sinni, hætti því ég meiddist… Ótrúleg synd sem það var. Menn töluðu um næsta Eric Cantona á þeim tíma, þvílíkt efni þar á ferð. Við vorum líka með gullaldarlið hérna í 6. og 5. flokki. Vorum ósigrandi og var valinn maður í hverri stöðu. Liðið var eftirfarandi:
Siggi Mæjó
Aron Pálmars - Óli Guðmunds (c)
Össi Magg – Háki Hall – Björn Daníel
Árni Grétar
Eins og sjá má var þetta lið í einu orði tuddalegt. Reyndar má til gamans geta að þjóðverjinn Brynjar Ben var ekki fluttur heim á þessum tíma og var það kannski aðalástæða þess að ég var í þessu liði. Fyrir utan það að ég og Aron og Óli vorum mjög sterkir í hornum saman.. allir yfir 150cm á hæð en meðalhæð drengja í 5. flokki er um 140cm samkvæmt knattspyrnualfræðinnibókinni Gulli Vall knows it all ! Ætla samt bara að slá þessu upp í létt kæruleysi og taka úttekt á hvar þessir menn eru í dag.
Siggi Mæjó: Eða Sigurður Örn var mesta markmannsefni Íslands á sínum tíma og fékk einmitt verðlaun fyrir besta markvörð A-Liða á Esso-mótinu. Þegar komið var upp í 3. flokk fór Siggi svo að spila úti og var hann í miðverðinum hjá okkur sumarið 2006. Siggi fór svo alfarið í handboltann en hann er seinast þegar ég vissi á milli stanganna í unglingalandsliði Íslands.. sem er bara allt gott og blessað. Hann er líka í Flensborg og vann eða vinnur á Papinos Pizza, var allavega drullugóður vinnufélagi hér um árið.
Aron Pálmars: Gat reyndar aldrei neitt í fótbolta eða íþróttum yfirhöfuð og ég veit ekkert hvar þessi gæji er í dag…
Óli Guðmunds: Eða Kapteinn Krókur eins og hann var nú aldrei kallaður tók eitt fagmannlegasta move seinni ára í lífinu, kaldhæðnislaust. Hann var alltaf geðveikur og var lykilmaður hjá okkur í 3ja flokk. Svo fór hann í reynslu til Everton og eftir að hann kom heim þaðan ákvað hann að leggja handboltann fyrir sig. Hitti hann niður í Krika um daginn og þá var hann bara einn að æfa fyrir EM unglingalandsliða í handbolta… Metnaðarfyllsti maður sem ég hef nokkurn tíma kynnst fyrir utan Hólmar Freyr Sigfússon.
Össi Magg: Örn Rúnar er nú með mér í Versló og er bara að gera fína hluti held ég. Var við hliðiná honum á ljósum um daginn og var hann með bílinn stútfullan af chicks.. hvað annað ? Jafnan kallaður Bleiki Pardusinn eða Chocko el Loco vegna klæðaburðar en það er bara allt í lagi með það. Hann er ennþá í boltanum og er in it to win it eins og í stórmyndinni Bring it on…
Háki Hall: Er ennþá með boltann á tánum og lífið í lúkunum. Hann var einmitt í Séð og Heyrt um daginn með sinni heittelskuðu Söru Björk Gunnarsdóttur og voru þau afskaplega buffuð saman eitthvað…En svona grínlaust er hann fáránlega góður í fótbolta en mjög lélegur í póker, allavegana vinn ég hann þar. Einnig er hann víst besti sætisfélagi í lífinu samkvæmt Axeli Guðmundssyni, sessunautsfræðings með meiru. En góður sætisfélagi þarf : A) Að geta þagað þegar maður vill læra. B) Að geta tekið rugl þegar maður vill taka rugl. C) Geta talað um allan andskotann. Þessi 3 meginskilyrði uppfyllir Háki með glæsibrag og innilega til hamingju með það H-Akon.
Björn Daníel: Er ennþá í boltanum og var einmitt áðan að spila sinn fyrsta Landsbankadeildarleik og lagði þar upp mark eftir 2 mínútur.. ruddalegt. Oft kenndur við norðmanninn Rohnny Johnsen eða Usher og það liggja ákveðnar ástæður fyrir því… Hélt uppi síðunni www.blog.central.is/a-town á sínum tíma og hvet ég ykkur öll til að kíkja þangað.
–
En já… spurning hvort að ég sé sá eini af þessum gaurum sem náði ekki í landsliðið í neinu. Held það bara. Maður er nú meiri helvítis auminginn… Fékk það staðfest áðan. Fór að kaupa mér að borða á Nonnabita og var fremstur í 3ja manna röð. Allt í einu dregur afgreiðslu maðurinn myndavél upp og smellir af okkur í röðinni og segir svo ‘Þið eruð allir fastakúnnar, þetta fer á Facebookið’. Vissi ekki alveg hvernig átti að túlka þetta hjá honum en ég held að þetta hafi verið eitthvað í þessa átt ‘Djöfull ertu að verða feitur helvítið þitt’ eins og mín ástkæra móðir er byrjuð að segja við mig mikið.
Nóg komið af rugli í bili.. er alveg rosalega þreyttur og mun þessi færsla einkennast af því.. Lag dagsins er slagarinn All Good með bandinu De La Soul… var rosalega gott í dentid.
kv. Fat Joe
Þá er maður bara mættur aftur, eða Return Of The Jedi eins og myndin hét einmitt, stórgóð mynd og markaði stór spor í kvikmyndasögunni. Maður er svona smá jedi vil ég meina, hef þennan mátt sem að þeir eru að tala um… Ætla að halda áfram þeirri hefð að vera með lag færslunar eftir þvílíka ánægju með hin tvö. Lagið í dag verður snilldin So Far To Go með Common, þið njótið bara… spurning um að hlusta bara meðan þið lesið, væri frekar feitt…
En jæja núna verð ég að fá að kasta af mér smá byrgð… Er að vera brjálaður á einum hlut. Sá hlutur heitir Kassía El Salvador og er hin brasilísk-ættaða þrifkona sem kíkir á okkur fjölskylduna vikulega. Þó svo að hún sé ættuð þarna sunnanfrá er ekki þar með sagt að hún sé með einhverja sambatakta hérna við þrifstörfin, þvert á móti. Það virðist vera þannig að það sé ekki mikið tiltökumál í Brasilíu að ein manneskja róti í skúffum hjá annarri ókunnugri manneskju… Ég er bara svona gaur að ég vil hafa allt í orden hérna í herberginu mínu… á einum stað geymi ég einn hlut og á hinum staðnum geymi ég hinn hlutinn… svo kemur þessi gella vikulega og færir allt til þannig að ég þarf að taka til EFTIR HANA eftir hvert einasta skipti. Stundum er þetta bara eins og við séum í leiknum ‘Hvaða hlut tók ég ?’ en sá leikur gengur út á að einn fer út úr herberginu á meðan hinn tekur einn hlut og felur hann, svo kemur sá fyrri inn aftur og á að reyna finna hvaða hlutur það var. Eins og allir vita sem hafa spilað þennan leik er þetta uþb. glataðasti leikur í heimi og er það ekki mönnum bjóðandi að þurfa spila þetta vikulega… Vá hvað ég nenni þessu ekki..
Veit ekki alveg hvort ég nenni að nöldra mikið meira um þetta en ég vil samt nöldra aðeins um annað málefni. Ég hef gaman af góðri fréttamennsku og vill fá rétta mynd af því sem er að gerast. Þess vegna fannst mér mjög fyndið það sem að Dagblaðið Vísir ákvað að gera í gær í liðnum Dómstóll Götunnar. Spurt var um Finnst þér að Ísland eigi að taka upp Evruna ? og eins og oftast voru 4 einstaklingar gripnir af götunni og spurðir. Gaman að sjá svo að DV ákvað að spyrja 11 ára dreng að þessu… Ókei, hverjum er ekki drullusama hvað einhverjum 11 ára gæja finnst um hvort við ættum að taka upp evruna eða ekki ? kv. Harði Jóns
,,Nei, af hverju ættum við að taka upp evruna ?” segir hinn full-upplýsti Karl Friðrik Kristjánsson, 11 ára grunnskólanemi eftir langa íhugsun.
Ætla segja þetta gott af nöldri í bili… dagur 28 í mánuðinum hjá mér, stelpur þið þekkið þetta… vá maður.
kv. Gellan sem nöldrar í þættinum Svalbarði
Halló, ég heiti Þráinn, einnig þekktur sem Maðurinn með ljáinn – er hann ekki dáinn ??
Svona kynnti foringinn Þráinn sig í öll þau skipti sem ég fór í Vatnaskóg í dentid. Alltaf jafn fyndið og greinilega vel útpælt djók hjá honum Þráni. Einnig var gæji sem heitir Salvar og kallaði sig alltaf Sly the fly homerun Montana. Veit ekki alveg pælinguna bakvið þetta gælunafn en grunar að það hafi eitthvað með hafnabolta að gera… Salvar er í guðfræði í dag og lítur áfram björtum augum fram á lífið.
Það er ótrúlegt hvað ég man mikið úr Vatnaskógi, eða bara úr lífinu yfir höfuð. Núna er ég að vinna í gamla grunnskólanum mínum og komst að því í dag að ég man bekkjarlistann minn utanaf síðan í 10. bekk, en listinn var eiginlega óbreyttur alla mína tíu ára skólagöngu þannig er það kannski ekkert merkilegt.
Aðalgeir, Andrea Sól, Arnar Bjarki, Arnar Þór, Arndís Sara, Árni Grétar…. gott að hafa nokkur A nöfn svona á undan mér, þá kemur smá spenna í þetta. Svo var alltaf spilað lagið Eye of the tiger þegar ég var lesinn upp. Kom alltaf inn í stofuna á töfrateppi og í hlébarðabuxum, eins og boxarinn Prince Naziim Hamed gerði á sínum tíma…. Ótrúlegur hrokinn í manni á þessum tíma maður. Fáránlegt hvað ég man líka hvernig nánast allir í bekknum skrifuðu… Held samt að engin rithönd þarna jafnist á við rithönd Hjalta Unnars Ágústssonar, gaurinn skrifar eins og … eitthvað sem skrifar fáránlega vel.
Annars gengur lífið bara fínt þessa dagana, fer um mig með afar mjúkum höndum. Er að verða fáránlega góður í borðtennis eftir stanslaust spil í vinnunni og svo vorum við strákarnir að festa ferð til London í dag. 62 dagar í þetta, verður hrikalega ljúft.
Svo á leiðinni heim úr bústaðnum á föstudaginn áttum við bíllinn minn 10 þús. kílómetra afmæli. Ótrúlegt hvað svona sambönd líða hratt, man þegar við vorum bara fyrst að kynnast. Ég horfði á mælinn fara upp í 57. þús og flautaði þá og flautaði og söng afmælissönginn. Mazdan hefur nú aldrei klikkað. Kalla hann Mazzaðan eða gráu eldinguna. Spurning hvort að við gerum okkur glaðan dag og ég gefi honum alþrif í afmælisgjöf… stefnir allt í það.
Annars var fáránlega gaman í afmæli hjá Axeli um helgina, fólk fjölmennaði og var þarna úrvalslið fagmanna samankomið. Ég sagði söguna með gaurinn í danmörku og lestina svona uþb. 7 sinnum og alltaf slær hún í gegn þessi saga, spurning um að ég skrifi hana hérna bara við tækifæri. Svo um næstu helgi er bara bekkjarútileiga og spurning hvort að Stella setji ný met í dólgslátum utanhúss, en hún á fyrra metið einnig.
Nenniði plís að hlusta á þetta lag, er svo stressaður að láta það inná… Plís maður…
Þetta var svona það sem ég kýs að kalla einskisfærsla og mun verða hægt að nálgast þessa færslu á prenti í næsta tölublaði af Nýtt Líf og er það bara allt gott og blessað…
Gerði mig að þeim unga manni sem að ég er í dag.
Ætla að enda þetta á versunum tveimur sem standa á veggjum kapellunar í Vatnaskógi en þau má einnig finna í sálmi 51 í Biblíunni, vers 9-10.
Skapa í mér hreint hjarta, ó guð. Veit mér að nýju stöðugan anda.
Kristilegar kveðjur
- Jesús
Muniði eftir þessu ?
Svo svona smá húmor í rest.
Annars er bara allt frábært að frétta fyrir utan kreppuna maður. Tók bara yfirdrátt til að kaupa mér kók áðan, helvítis kreppan.
kv.
Dwayne Wade
„Hverfis er lífið !“ segir Nanna Lára Sigurjónsdóttir, djammdrottning með meiru. „Fólk veit bara ekki hverju það er að missa af áður en það fer þangað inn. Þetta er eins og himnaríki.“ segir hinn heittrúaða Nanna, sem hefur gert sér það að frægðarorði að hafa samið hið margrómaða Bjór Faðir Vor. Hún kveðst finna listamanninn í sér þegar hún sest með Bakkusi og skrifi hún einnig allar ritgerðir og skilaverkefni undir áhrifum hans, en hún gengur í Verzlunarskóla Íslands.
En hvernig gengur að sameina skóla og bæjarlífið ? – „Það gengur ekkert maður. Maður verður bara að velja í lífinu, bjölls eða að vera nölls. Ég vel bjölls.“ segir hin 18 ára Nanna og er greinilega með á nótunum í lífinu. Aðspurð hvernig staðan varð svona þá svarar hún að það hafi aðallega verið hópþrýstingur frá vinum og vandamönnum. „Stelpurnar voru endalaust að tala um djammið og ég var bara fótboltastelpa. En ég sé ekki eftir neinu í dag.“ Þær vinkonuhópurinn kalla sig einmitt Drunk and hot girls eftir laginu sem meistarinn Kanye West söng hér um árið og bera þær nafn með rentu. Oftar en ekki eru þær mættar í Hverfisröðina frægu um hálf 6 leytið, og finnst það ekkert snemma. „Ef maður ætlar eitthvað að gera þetta af viti verður maður að mæta snemma. You snooze you lose !“ segir Nanna Lára og voru þetta hennar lokaorð við undirritaðan.
Hér má sjá þær stöllur á Hverfisgötunni þegar klukkan er að detta í hálf 6. Mættar með teppi og tilbúnar í djammið.
Reynsluboltinn og gamla Hverfis-Brýnið Sindri Rafn Sindrason, annar Verzlunarskólanemi, tók einnig í sama streng. „Það eru nokkrir hlutir sem maður verður að hafa á hreinu ef maður ætlar að vera að þessu á annað borð.“ segir Reynsli Sindra. „Þú verður að vera mættur snemma. Vera í góðum hóp og helst hafa gott nafn á krúinu. Ef þú ert með þessa hluti á hreinu ertu góður kandídat í Hverfis-Legend.“ En þess má til gamans geta að vinahópur Sindra kallar sig Le Hvebb Mafia.
Þegar ég spurði Sindra hverjar væru hans helstu fyrirmyndir í þessum efnum svaraði hann: „Það eru náttúrulega bara þessir helstu gæjar sem hafa meikað það á Hverfisbarnum. T.d. hvar væri Sigmar í Kastljósinu ef að Hverfis hefði ekki verið til staðar. Svo ég tali nú ekki um Hálfdán í Landsins Snjallasta eða Pacas hans Begga !” Ég er nú sammála honum að því leyti að það er mikilvægt að hafa góðar fyrirmyndir, og skemmir ekki að hafa þá fagmenn eins og fyrrnefnda stráka.
Hér er strákurinn hress á því í fermingarveislu bróður síns. Það voru gatanir í boði hússins.
Ætla að hafa þetta nóg af Hverfis-visku í bili. Afsakið þreytt blogg en svona er lífið. En þrátt fyrir erfiði í blogginu gengur lífið nokkuð sweet bara. Fórum að borða strákarnir á Ítalíu á föstudaginn og þaðan heim til Ben og áttum þar góða kvöldstund. Svo bara afmæli hjá Axeli um næstu helgi, stefnir allt í snilld. Jájá.
Lag dagsins er svo mikil snilld að það er bara djók. Það er lagið Guaranteed eftir Eddie Vedder en það er einmitt úr hinni stórgóðu mynd Into The Wild. Skelli því hér með.
Gullkveðjur
Jay Ay Why Ell I Bee
„Ég hef þurft að bera þennan þunga kross allt mitt líf.“ segir Brynjar Benediktsson, formaður félaganna Ísland Fyrir Íslendinga, Nasisminn Lifir og Ungfemínistafélgas Íslands, aðspurður um leik Þýskalands og Spánar í úrslitum Evrópumótsins í knattspyrnu í gær.
Eftir leikinn brutust úr óeirðir við Gamla Bókasafnið og var þjóðverjinn Brynjar eltur út í bíl sinn þar sem hann stakk þrjótana af.
„Það er erfitt að vera þýskur, ég hef þurft að líða fyrir það alveg síðan ég flutti heim og er orðinn fullsaddur af Heil Hitler bröndurum og öðru þvíumlíku !“ segir Brynjar afar þungur í bragði. „Þessir menn skilja bara ekki þá ást sem ég hef á föðurlandinu. Svo hafa þeir aldrei heyrt um hugtakið að kunna að vinna.“
Brynjar var stuttur í spuna á meðan viðtali stóð og eins og sjá má á þessari mynd skein biturðin úr augum hans.
Aðspurður um hvert sé næsta skref í baráttunni við rasismann kveðst Brynjar hafa þegar leitað til barnasálfræðingsins Hugó Þórissonar og hafi þegar hitt Björn Inga Hrafnsson í ófá skipti. „Ég og Björn höfum báðir þann djöful að draga að vera báðir eiginhagsmunaseggir sem fengu vini sína upp á kant við sig. Við gerum styrktaræfingar til þess að hjálpa okkur á þessum erfiðu tímum, bæði andlegar og líkamlegar. “
Brynjar vildi ekki tjá sig frekar um málið en Jóna Kristín Hauksdóttir ástkona Brynjars hafði þetta um málið að segja: „Vissulega er þetta helvíti sem hann er að ganga í gegn um, þjóð hans að tapa i á EM og vinir hans nudda þessu í andlitið á honum. Það væri gaman að sjá Jökul grenjandi þegar Ísland kemst t.d. ALDREI á HM, helvítið á honum !“ orgar Jóna og er greinilega mjög heitt í hamsi.
Meira um þetta allt saman er málið þróast. Ég vil senda samúðarkveðjur til Brynjars og hans vandamanna á þessum erfiðu tímum. Þú stendur þig strákur !
Góðar stundir
- Fréttastofa arngfin@verslo.is
Break the law, Breaking the law sungu Judas Priest fyrir ófáum misserum og þegar ég heyrði þetta lag var eins og ég hafi fundið köllun mína. Að brjóta lögin er LÍÍÍFIIÐ !! Ég meina… lögin eru til að brjóta þau, eins og maðurinn sagði.
Ég var í afmæli í gær hjá Fleckenstínu, Gilla og Jake þegar við ákváðum að skella okkur í bæinn. Ég fór strax að hringja í Lalla Johns og hina strákana úr crewinu mínu (köllum okkur Pópó er Loco) og við hóuðum okkur saman strákarnir. Ákváðum að pissa á einn vegg fyrst og gera svo það sem okkur líkar best, BRJÓTA LÖGIN !!!
Ég reyndar beilaði svo á gæs og fór og hitti Klöru Ingvars og var leið okkar haldið á Hverfisbarinn góða. Þar er ég beðinn um skilríki (hata að geta ekki farið í bæinn án þess að vera spurður shitt sko) og ég rétti þessum ágæta dyraverði skilríki annars manns. Og þá byrjar þetta rosalega:
Við hliðiná staðnum var stór lögreglubíll og dyravörðurinn gefur lögreglunni merki um að ég sé að brjóta lögin (það sést náttúrulega utan á mér að ég er atvinnukrimmi). Og út úr bílnum stökkva 3 löggur (eða svín eins og við köllum þær glæponarnir) og taka mig föstum tökum. Heyrðu þá var ég bara handtekinn fyrir skjalafals og var vinsamlegast beðinn um að fokka mér og koma með þeim niður á stöð. Ég var náttúrulega mega til í það þar sem að stöðin er my second home og söng ég lagið Sweet Home Alabama alla leiðina niður á stöð við litlar undirtektir hjá pópó.
Hvebbinn góði.
Fannst þau vera full alvarleg greyin. Þetta voru semsagt 1 kona og 2 gaurar. Annar þeirra var sköllóttur og dáldill nötter, t.d. þegar ég spurði hvert hann væri að keyra þá öskraði hann á þig ‘ÞAÐ VARÐAR ÞIG BARA EKKERT UM.’ – Eins og ég yrði mega hissa þegar við kæmum á staðinn.
Hinn gaurinn var alveg eins og einn gæji sem var foringinn minn í Vatnaskógi einu sinni. Ég var að pæla í að segja við hann Hósanna Hósanna en þá hefði ég held ég endanlega farið með það.
Konan var samt best af þeim. Hún var svona tvöfalt lessulegri en Þóra Helgadóttir landsliðsmarkvörður og var mega sveitt á efri vörinni. Hún hafði horft á myndina Catch Me If You Can árið 2003 og ákvað eftir það að nú væri komið nóg af skjalafalsi og hér eftir myndi hún gera það sem í hennar valdi stóð til þess að snúa þeirri hræðilegu þróun við sem hefur orðið í skjalafalsbransanum. Hún hætti einmitt í píparanámi í Iðnskólanum til þess að verða lögga og ég styð hana í þeirri ákvörðun að fullu, enda fagmaður fram í fingurgóma þessi ágæta kona.
Hér má sjá mynd af henni. Myndin er tekin við útskrift Lögregluskólans og er hún hér að flassa sínu besta lessupósi.
Þegar niður á stöð var komið var ég spurður hvort að ég væri með hníf eða byssu á mér.. ég sagði auðvitað nei.. Þá spurði gæjinn hvort ég væri með sprengju á mér… Uuu já auðvitað fer maður með sprengju í bæinn, ef maður skyldi nú alveg missa þolinmæðina í taxaröðinni, drepa liðið bara… Var með handsprengju undir pungnum sko…
Þar á eftir fór ég inn í yfirheyrslu herbergi þar sem að gaurinn sem leikur í The Shield yfirheyrði mig á meðan þau 3 stóðu yfir mér, eða Gísli, Eiríkur og Helgi eins og ég kýs að kalla þau… þeim fannst það ekkert fyndið. Eftir að þau hraunuðu yfir mig í góðar 20 mínútur var mér loksins leyft að fara. Og þá voru þau samt mjög stressuð að ég myndi ekki alveg örugglega redda mér heim. Helvítis 5-O alltaf með áhyggjur af manni maður ..
Þetta var svona mín reynslusaga. Vil ég þó þakka vel völdum einstaklingum fyrir þátt sinn í þessu bloggi:
Sigríður Pétursdóttir – Skrifta
Jóhann F. Alfreðsson – Bókaútgefandi
Lessuleg Lelludótir – Lögreglukona og fyrrum pípulagningakona.
Bestu kveðjur
- Grimmi Krimminn
Jæja þá er maður bara kominn með blogg maður… shiit nú verður alltaf þvílík pressa á manni að vera með eitthvað gott gúmmelaði hérna. Ég stenst pressu samt fáránlega vel. Og það er líka góður dagur til að byrja blogg í dag, mamma mín á afmæli, Freyr Árnason á afmæli og það er þjóðhátíðardagur Madagascar.. sem er snilld.
Reyndar hefur maður þvílíka reynslu af blogginu, er gamalt brýni í þessum efnum.. Hver man ekki eftir Playerz blogginu góða, erum legends í Hafnarfirði eftir það allt saman. Lendi t.d. oft í því að vera kallaður Rjómaslakur af starfsfólki í búðum og tannlækninum mínum og svona.. og það er bara það sem ég er, rjómaslakur..
Hérna má einmitt sjá mynd af okkur strákunum og held ég að það sé alveg á hreinu að þarna vorum við að toppa í lífinu. Fagmennskan í hávegum höfð.. klárlega.
Komum heim í nótt maður fjölskyldan.. Vorum í djammferð, alveg hauslaus allan tímann.. Pabbi og mamma og ég líka þurftum öll að taka yfirdrátt maður, þessir drykkir borga sig ekkert sjálfir ! Helvítis kreppan alveg að fara með mann.. Myndi segja að Viktor bróðir, 9 ára, hafi verið dólgur ferðarinnar, var með dólgslæti allan tímann strákurinn. Jesús kristur hvað ég er ekki að taka fyndna gaurinn, sorry bara fyrir þetta maður…
Það var samt geggjað að komast í rúmið mitt aftur. Hvenær hefur þetta rúm klikkað ? – Aldrei.. Allar nætur eru megasweet í þessu rúmi og mér hefur aldrei dreymt martröð í því einu sinni.. Hef aldrei sofið yfir mig eftir að ég fékk það.. Svo er það upp við vegg, þannig ég fer aldrei öfugu megin fram úr.. hahahaha. Það má segja að ég sé Bedshaped, eins og Keane sungu hér um árið.
Annars rólegur dagur í dag. Bara vinna og svo tók ég rúnt með ástmanni mínum, Emil Alfreð, um kvöldið. Þar ræddum við um týndar ástir undir tónum frá Jeff Buckley. Erum rosalega miklir trúnó gaurar ef ég pæli í því..
En jæja ætla að fara segja þetta gott maður. Held að það sé fínt að enda þetta bara á meistaranum sjálfum.
Bestu kveðjur,
- Pedro El Negro
